Wednesday, May 9, 2018

எங்கூரு மொறம …. அரவிந்த் யுவராஜ்


படத்த நல்லா பாத்துக்குங்க ……..
சாங்கியத்த சொல்றேன்….. மண்டகப்படி மொறம மீறாம செய்யணும்… அப்பத்தான் சரியா வரும்… ரைட்டா ?!
1. நொட்டாங்கைப் பக்க மேம்மூலையில ஒரு தாம்பாளத்துல அடுக்கிவச்சிருக்கு பாருங்க, அதான் பால்பன்னு… பொஃப்புன்னு பொங்கியிருக்கும், சீனிப்பாகுல முக்கி ஊறவச்சு அடுக்கிருவாக..
“அதுல ஒண்ணு குடுங்ண்ணே” ன்னு கேக்கணும். வாழெலைல வச்சு இன்னுங்கொஞ்சம் சீனிப்பாகு ஊத்தித்தரும்போதே எச்சில் ஊறும்.. அதப்பதம்மா விண்டு பாகுல முக்கிப்பொரட்டி வாய்க்குள்ளபோட்டு மெல்லாம, நாக்கக்கொண்டியே அரைக்கணும்… அப்பிடியே கரைஞ்சு தேனா தொண்டக்குழியில இறங்கும்.. ஒரு விண்டு, அடுத்த விண்டு,… வாய் தொடங்கி உடம்பே இனிச்சுக்கெடக்கும்…. தெகட்டிராத மெதமான இனிப்பு
2. பால்பன்ன சாப்புட்டு கடைசி ஆள்காட்டிவெரல்ல அந்த எலைய வழிச்சு நக்குறது நம்ம மதுரை மரபு.. முடிச்சதும் கையக் கழுவிப்புட்டு, அரட்டம்ப்ளர் தண்ணிய வாய்க்குள்ளா ஊத்தி கொப்புளிச்சு முழுங்கிரணும்…….
ஆச்சா!!???
3. அடுத்து சோத்தாங்கைப் பக்கமாத் தெரியுதுபாத்தியளா? அதான் வடை.. அது வெறும் வடையில்ல சாமி. விசாலம் காபி கடையோட வடை. கெட்டிச்சட்னி வச்சுத் தருவாக. பால்பன்னு சாப்பிட்டு கொப்புளிச்சு முழுங்குனதுமே இது ஒண்ணு வாங்கணும். வடை மேலாக்குல மொருமொருன்னு “இந்தா ராசா”ன்னு கூப்புடும். அத நலுங்காம பிச்சு கெட்டிச் சட்னில நோகாமப் பொரட்டி வாய்லபோட்டு பட்டும் படாம மெல்லணும்.. தேங்கா-பச்ச மெளகா – வட மூணும் சரிவிகிதமா கலந்து ஒரு ருசி ருசிக்கும் பாருங்க… அப்பிடியே தூக்கும் … இப்பிடியே நாலு விண்டுல கடைசி துண்டு வந்துரும்
4. . வடையோட கடைசித் துண்டத்த வாய்க்குள்ள போடுறதுக்கு முன்னாடி, இந்தா தெய்வகடாச்சமா நிக்கிறாரு பாருங்க நம்மண்ணே, அவரப் பாத்து தலைய ஆட்டிரணும்..
5. கடைசி விண்ட சாப்புடுறதுக்கு தனி மொற இருக்கு, எப்டின்னு சொல்றேன்….
அதக்கொண்டி எலையில இருக்குற மொத்தச் சட்னியையுமெ தொடச்செடுத்து அப்பிடியே வாய்க்குள்ள போட்ரணும். வடத் துண்டத்தவிட சட்னி சாஸ்த்தியா இருக்கும். ஒரப்பும் கொஞ்சம் ஏறும். அப்பிடி ஏறிக்கிருக்கப்போ, கம கம வாசத்தோட காபி கைக்கு வரும்.. இந்தா படத்துல தெரியுது பாருங்க, அதான் … அந்தக் காபிதான்.
6. கடைசி வாய் மென்னு முழுங்குனதுமே, காபிய லேசா உறிஞ்சிரணும்…. (தண்ணியக் குடிக்கிறது,கைய்யகிய்யக் கழுவப்போறது கண்டிசனா கூடாதுப்பு) . அந்த வட சட்னி காரம் பரவிக்கெடந்த நாக்குல இந்த சூடான காபி விழுந்ததும் ஒரு சுகமான ருசி ஆரம்பிக்கும் பாருங்க …. கெரக்கமே வந்துரும், இந்த போதை எங்கேயுமே நீங்க அனுபவிக்க முடியாது..
7 . அந்தக் கெரக்கத்துலயே ஒண்ணு ரெண்டு மூணு மடக்கு குடிச்சதும், காபி பாதி தீந்துரும். அப்போ டம்ளர ஓரமா வெச்சுட்டு போய், வடை எலைய தொட்டில போட்டுட்டு கைகழுவிட்டு வந்து…….
மீதி காபிய டக்குன்னு குடிச்சிரக்கூடாது…
(கொஞ்சம் பொறுங்க அவசரப்படாதிய .. சரியா?!!!!)
8. அந்த அரட்டம்ளர் காபி கிளாஸ மொள்ளமா கலக்குற மாதிரி, இந்தப்பக்கமா அந்தப்பக்கமா சிந்தீராம சுத்தணும். இப்போ லேசா ஒரு மடக்கு குடிச்சுப் பாத்தா, அடியில இருக்குற மிச்ச சீனி கரஞ்சு, தூக்கலான இனிப்புல காபி நாக்கக் கழுவி தொண்டைக்குள்ள எறங்கும் பாருங்க…. அடேயப்பா … அப்பிடியிருக்கும்….ம்ம்ம்ம்ம்ம்
அதே போதைல மிச்ச காபியையும் குடிச்சுப்புட்டு, துட்டக் குடுத்துட்டு அப்பிடியே சுத்தும் முத்தும் பாருங்க ….. வானத்தப்பாருங்க … கைய விரிச்சு ஒடம்ப ஒரு முறுக்குவிடுங்க…. கண்ணு லேசா கலங்கும். இந்த உலகமும் அந்த வானமும் அம்பூட்டு அழகாவும் புதுசாவும் தெரியும்…….! 
Thank you
https://arrawinthyuwaraj.wordpress.com/2015/04/02/எங்கூரு-மொறம/

Friday, May 4, 2018

முதல் விமான பயணம் -சில டிப்ஸ்

கொஞ்சம் விமான பயணங்களை கடந்து விட்டவன் என்ற முறையில் முதல் விமான பயணம் போகும் ஆசை உள்ளவர்களுக்கான சிறிய வழி காட்டல் இது. (அடிக்கடி விமானத்தில் பறப்பவர்கள் படித்து விட்டு கீழே ஆலோசனை சொல்லுமாறு அன்புடன் கேட்டுக்கொண்டு...) 
பதினைந்து நாட்களுக்கு முன்னதாக புக் செய்தால் கூட ஆயிரத்து ஐநூறுக்குள் தமிழ்நாட்டின் உள்விமான போக்குவரத்தோ (சென்னை -கோவை போல), பெங்களூருவோ நீங்கள் தாராளமாக சென்று வரலாம்.
எல்லா விமான நிறுவனங்களும் (Economic flights) தங்களுக்கு பயணிகள் சேரும் வரை offer கொடுத்துக்கொண்டே இருப்பார்கள். கூகுளே (Search: Google flights)  அதன் விலை விபரங்களை தேதி வாரியாக வெளியிடும். எனவே டிக்கெட்டை முன் பதிவு செய்து கொள்ளுங்கள். இறக்கைகள் மறைக்காத கீழே பார்க்கும் வண்ணம் சீட்டை தேர்ந்தெடுங்கள்.

உங்கள் விமானம் புறப்படும் நாற்பத்தி ஐந்து நிமிடங்களுக்கு முன்பே விமான நிலையத்தை அடைந்து விடுங்கள். உள்நாட்டு விமான பயணத்தில் நீங்கள் ஏதாவது ஒரு அரசு ஆதார சான்றிதழை வைத்திருந்தால் போதுமானது (லைசென்ஸ், வோட்டர் ஐடி, ஆதார்)  உங்களுக்கான பயண சீட்டையோ, மொபைலில் உள்ள டிக்கெட்டையோ முன்னால் நின்றிருக்கும் காவல் பாதுகாவலரிடம்  காண்பித்து விமான நிலையத்திற்குள் நுழையுங்கள்.

நீங்கள் எவ்வளவு கிலோ வரை பொருட்கள் கொண்டு செல்லலாம் என்பதை நீங்கள் செல்ல வேண்டிய விமான பயண குறிப்பில் சோதனை செய்து கொள்ளுங்கள். Hand luggage எனப்படும் கைபையில் ஏறக்குறைய பதினைந்து கிலோ வரை அனுமதி இருக்க கூடும். கத்தி, ப்ளேடு, கூர்மையான ஊசிகள், வாசனை திரவியங்கள் போன்ற தடை செய்த பொருட்கள் எவை என்ற குறிப்பை படித்து விட்டு அவற்றை எடுத்து செல்வதை தவிருங்கள்

விமான சீட்டு பாதுகாப்பு முடிந்ததும் உங்களை கைப்பை சோதனை நடக்கும், அதை சோதித்த பின் நேராக நீங்கள் செல்ல வேண்டிய விமானத்தின் அலுவலகம் இருக்கும் பகுதியை கேட்டு தெரிந்து கொண்டு (அழகான பெண்கள் இருப்பார்கள்) அவர்களிடம் போர்டிங் பாஸ் பெற வேண்டும். அங்கேயே உங்கள் விமானம் எந்த வாசலுக்கு வரும், நீங்கள் எங்கு சென்று காத்திருக்க வேண்டும் என்ற தகவலை கூறுவார்கள். விமான நிலையத்தின் காத்திருப்பு அறைக்கு முன் மீண்டும் ஒரு சோதனை நடக்கும்.

உங்கள் பர்ஸ், போன், சாவி, மற்ற எதுவாக இருந்தாலும் கைப்பையில் வைத்து சோதனைக்கு அனுப்ப வேண்டும், இல்லை எனினும் பிளாஸ்டிக் தட்டு வைத்திருப்பார்கள் அதில் வைக்கவும். உங்களது போர்டிங் பாஸ் மற்றும் டிக்கெட்டை மட்டும் கையில் வைத்திருங்கள், அதை சரி பார்த்த பின் கையை விரிக்க சொல்லி சோதனை நடத்துவார்கள். அதன் பின் நீங்கள் காத்திருப்பு அறைக்குள் சென்று உங்களது விமானத்திருக்காக காத்திருக்க வேண்டியது தான்

காத்திருப்பு பகுதியில் உங்கள் விமானத்திற்கான அறிவிப்பு வந்ததும் வரிசையில் சென்று போர்டிங் பாஸ் கொடுத்து அவைகளை சரி பார்த்த பின் உங்களை விமானத்தின் அருகில் அழைத்து செல்ல ஒரு பஸ் நின்றிருக்கும்.
அல்லது ஒரு சில தளங்களில் நேரடியாகவே செயற்கை படிகள் வைத்து விமானத்திற்குள் செல்லும் அமைப்பு இருக்கும்.

விமானத்தில் ஏறியதும் சிரித்தபடி வரவேற்க விமான பணிப்பெண்கள் இருப்பார்கள், Air India, spicejet  போன்றவற்றில் ஆண்களும் இருந்து கடுப்படிப்பார்கள். இருக்கைகள் எல்லாம் பிரம்மாண்டமாக இருக்கும் என்றெல்லாம் கற்பனை செய்து கொண்டு போகாதீர்கள், உயர்தர பஸ் இருக்கையை போன்றே இருக்கும். ஏனெனில் அது ஏர்பஸ் தானே?   
 விமானத்தில் ஏறியதும் மொபைலை ஆப் செய்தோ அல்லது Airplane மோடிலோ வைக்க சொல்வார்கள் சீட் பெல்ட் போட சொல்லி அறிவுறுத்துவார்கள்.  விமானம் ஒரு குறிப்பிட்ட தூரத்தை ஒரு மணி நேரத்தில் அடையும் என்று கூறினால் ஏற இறங்க மட்டுமே அதில் பாதி நேரத்தை எடுத்து கொள்ளும் பறக்கும் நேரம் அதில் பாதி மட்டுமே.

அவ்வளவுதான்...
சென்று அனுபவித்து விட்டு பின்னூட்டம் இடுங்கள்

Friday, April 20, 2018

செம்புலம் புத்தக விமர்சனம்

பொள்ளாச்சியில் இருந்து கேரளா போகும் வழியில் உள்ள காமாட்சிபுரம் எனக்கு தெரிந்த பகுதி, என் நண்பன் பாபுவின் தோட்டம் அங்கே தான் உள்ளது, அவன் ஜமீன்தார் பரம்பரையும் கூட. முப்பது ஏக்கரில் தோட்டம், பழங்கால அரண்மனை போன்ற வீடு அவனுக்கு உண்டு. இருபது தோட்டக்காரர்களும், சில வீட்டு வேலைக்காரர்களும் பாபுவின் வீட்டில் உண்டு. அரசியலில் அவனது அப்பா ஒரு நல்ல பதவி வகிக்கிறார் . தரம் உயர்ந்த குதிரைகளையும், வெளிநாட்டு நாய்களையும் பிரியமாக வளர்கிறான். உயர் ரக காரின் மீது அவனுக்கு அலாதி மோகம் உண்டு, சந்தையில் எந்த புதிய வாகனம் வந்தாலும் அதன் விபரத்தை விரல் நுனியில் வைத்திருப்பான்.

சோமனூர் பகுதியில் பாலு என்ற நண்பன் தன் அப்பா கொடுத்த மூன்று தறிகளுடன் வாழ்வை தொடங்கியவன், அதை தன் உழைப்பால் பத்து தறிகளாக மாற்றி முன்னேறியவன், தறி பட்டறையின் முழு வரலாறும் அதில் லாப நஷ்டங்களும், அதில் அவன் பட்ட கஷ்டங்களும் முழுவதும் எனக்கு அத்துப்படி. அதே போல் அரசு கல்லூரியில் படித்துக்கொண்டே கூலிக்கு தறிவேலைக்கு விடுமுறையில் வரும் விஜயகுமார் என்ற மாணவனும் எனக்கு நன்கு தெரியும். சரளமாக கமெண்ட் அடிப்பதில் மன்னன், மிக சுவாரஸ்யமாக பேசிக்கொண்டே இருப்பான், ஒன்றாக உட்கார்ந்து சரக்கடித்திருக்கிறோம். ஒருமுறை பாலு தனது பட்டறையை நடத்த முடியாமல், வாங்கிய கடனை அடைக்க வேண்டி  கூலி வேலைக்கு கூட சென்றிருக்கிறான்.

 நான் கோவையை சேர்ந்தவன் என்பதால் இங்கிருக்கும் ஆர் எஸ் புரம் பகுதியில் தான் எனக்கான முதல் வேலை வாய்ப்பே தொடங்கியது, அதுவும் மூன்று வருடம் முன்பு அன்னபூர்ணா தான் எங்களது மாலை காபி கடையே....
'
நிற்க...

இதற்கும் செம்புலத்திற்கும் என்ன சம்மந்தம் என்று கேட்கிறீர்களா?

நான் மேற்குறிப்பிட்ட பகுதிகளில் நடக்கும் இதே போன்ற மூன்று பிரிவு மக்களின் கதைதான் செம்புலம். நான் நேரிலேயே நின்று இந்த சம்பவங்களை பார்த்து போன்ற உணர்வு கதை நெடுகிலும் வந்ததை என்னால் தடுக்க இயலவில்லை.

பாஸ்கர் எனும் இளைஞனின் கொலை வழியே ஆரம்பமாகும் இந்த தொகுதி,
கம்யூனிச பார்வையில் சம்பவங்களை அலசுகிறது. முதல் தொகுதியில் போலீஸ் விசாரணையும், அவர்களின் பார்வையும், ஆரம்பத்தில் கைதியை கட்டி வைத்து பீடி கொடுக்கும் நிகழ்வுகளும், அவர்களின் சாட்சிகளுமென அவர்களின் நிஜ உலகத்தை காட்டியிருக்கிறார். முதல் தகவல் அறிக்கையில் இருந்து, சாதி சம்மந்தம் கொண்ட கேஸை யார் விசாரிப்பார்கள் என்பது வரை சட்டத்தில் உள்ள பொதுவான நுண்ணிய தகவல்களை விரிவாகவே எழுதி இருக்கிறார். முருகவேள் காவலராக பணியாற்றி இருப்பாரோ என்ற சந்தேகம் எழாமல் இல்லை.

பொதுவாக நிஜ சம்பவங்களை எழுதும் போது சலிப்பு தட்டிவிடும், ஆனால் நாவலின் இறுதிவரி வரை சுவாரஸ்யம் குன்றாமல் கொண்டு சென்றதற்கு பாராட்டுக்கள் . திரைப்படமாக இதை வடிவமைத்தால் ஆடுகளம் போல பேசப்படும்.

ஜாதி என்ற அடிமைத்தனம் எப்படி மறு உருவம் எடுக்கிறது என்பதையும் பாஸ்கர் வழியாகவே சொல்லி விடுகிறார். மூன்று பேராவில் முடிந்து விடும் பேரூர் கோவிலில் நடந்ததாக சொல்லப்படும் அந்த ஆணவ கொலை கதை பகீர் ரகம்.

வன்கொடுமை தடுப்பை இந்த நிறுவனங்கள் கையாளும் விதம் பற்றி இன்னமும் பேசி இருக்கலாம் என்றே தோன்றுகிறது. வெறும் விசாரணை அளவிலேயே முடிந்து விடுவதும், அவர்கள் செய்த உதவிகளின் பட்டியல் மனதில் தாங்காமல் மேலோட்டமாக முடிந்து விடுகிறது.

ஜாதி என்ற அமைப்பை எந்த காரணமும் இல்லாமல் வலுவாக பற்றி நிற்கும் பலரை இந்த கதை யோசிக்க வைக்கும்.

மொத்தத்தில் இந்த புத்தகம் நிறைய ஆவணங்களுடன் கூடிய சுவாரஸ்யம் நிறைந்த நிஜங்கள் படைப்பு.

வாசிக்க வேண்டிய புதினம்



Monday, April 9, 2018

வெள்ளிங்கிரி பயணம்

இயற்கையின் அழகை பெற விடுமுறை சமயங்களில் NP லாரி, பேருந்து, ரயில் (அதிலும் இது மிகவும் ஸ்பெஷல்) , பைக், கார், விமானம் வரை எங்கெங்கோ பயணம் சென்றிருக்கிறேன். நடந்தும் திருப்பதி, சபரிமலை (காலில் அடி பட்டு தையல் பிரித்த ஒரு வாரத்திலேயே), கர்நாடகாவில் ராஜ்குமார் பங்களா அமைத்திருக்கும் மலைப் பகுதி, கரளயம் எனும் பழங்குடி மக்கள் வசிக்கும் பகுதி என அலைந்திருக்கிறேன்.

கடந்த வாரம் வெள்ளிங்கிரி போகலாம் என முடிவெடுத்து மூன்று பேருடன் தொடங்கியது எங்கள் பயணம், அதிலும் என் மாமன் மகன் கிருபா பத்து மாத கர்ப்பிணி போன்றே தொப்பை வைத்திருப்பவன். "நானா? வெள்ளியங்கிரியா? என்ன விளையாடுறியா?" என்றவனை "உடம்புல என்னடா இருக்கு? மனசு பலம் போதும்டா" என வர வைத்தேன். இன்னொருவன் சஞ்சீவ் பக்கத்துக்கு வீட்டு தம்பி. அவன் இதற்கு முன்பு நான்கு முறை ஏறி இருப்பதால் அவனை வரவைத்தேன்.

இரவு ஏழு மணிக்கே மலை ஏற ஆரம்பித்தோம். முதல் மலை முழுவதும் படிகள், சில உடைந்திருக்கின்றன, 1600 படிகள் என வழியில் ஒருவர் தகவல் தந்து உதவினார். முதல் மலையில் உடலில் இருக்கும் மொத்த தண்ணீரும் வெளிவந்து விடுமளவு நன்றாக வியர்க்கும்,  பொறுமையாகவே ஏறினோம், ஒன்றில் நாங்கள் தெளிவாக இருந்தோம், "இந்த மலை எப்போது முடியும் அடுத்த மலை எப்போது ஆரம்பிக்கும்" என்றெல்லாம் கவலைப்படாமல் ஒவ்வொரு படியும் அனுபவித்தே ஏறுவது என்று.
அந்த எண்ணம் இறங்கும் வரை கை கொடுத்தது.

அதற்கு முன் மலை ஏற்றத்தின் போது என்ன தேவை என்பதையும் சொல்லி விடுகிறேன். மாற்று துணி ஒரு செட், ஒரு நல்ல டார்ச், இரண்டு பாக்கெட் ஆரஞ்சு மிட்டாய்கள் (நா வறலாமல் காக்கும்), க்ளுகோஸ் ஒரு பாக்கெட், ஜெர்கின், போர்த்திக்கொள்ள ஒரு போர்வை, இரண்டு லிட்டர் தண்ணீர், சப்பாத்தி அல்லது அதிகம் எண்ணெய் இல்லாத உணவு, உலர் தீனி (திராட்சை போன்று) மலை அடிவாரத்தில் விற்கும் ஊன்றுகோல்.

முதல்மலையின் முடிவில் இருக்கிறது வெள்ளி விநாயகர் கோவில். கல்லும் முள்ளுமாக கிடந்த இந்த மலையை சீராக்கி படிகள் செய்ய உதவியவர் ஒட்டர் என்ற சித்தராம். அங்கே இரு புறமும் கடைகள் இருக்கின்றன, தர்பூசணி பீஸாக தருகிறார்கள், குளிர் பானங்களை விட அவை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள், குளிர்பானங்கள் தாகத்தை அதிக படுத்தும்.

அங்கே பதினைந்து நிமிட நேர ஓய்வுக்கு பின் இரண்டாவது மலைக்கு ஏற ஆரம்பித்தோம், மின்சார வசதியில்லாத, சிதிலமடைந்த படிகளின் வழியே நிலவொளியில் மரங்களின் ஊடே காற்றின் தாலாட்டில் நடப்பது சுகம்.

இரண்டாவது மலை கொஞ்சம் படிக்கட்டுகள் கொஞ்சம் வன பாதைகள் என இருக்கிறது, அதன் முடிவில் பாம்பாட்டி சுனை வரும், அங்கே ஒரு சிறிய மூங்கில் வழியாக நீர் பிடித்து கொள்ளலாம், மலை வழியே வரும் அந்த மூலிகை தண்ணீர் நல்ல சுவை கொண்டது, தண்ணீர் தான் உங்களின் உயிர் தோழன், முடிந்த வரை நாக்கை நனைத்து கொள்ள உபயோக படுத்துங்கள், ஒரு மலைக்கு இரண்டு  ஆரஞ்சு மிட்டாயை உபயோகப் படுத்துங்கள்  ஐம்பது ரூபாய்க்கு ஒரு தண்ணீர் லிட்டர் விற்கிறார்கள், மலை ஏற்றத்தில் சுமந்து வருபவர்களுக்கு கூலி கொடுத்து, போலீஸ்காரர்களுக்கு (நாங்கள் கீழே இறங்கி வரும்போது கடமை மிக்க காவல் அலுவலர் கடைக்கு 300 வாங்கி கொண்டிருந்தார்)  லஞ்சம் கொடுத்து கடை வாடகையும் கொடுத்து பிழைப்பு நடத்த வேண்டுமே என கடைக்காரர் ஒருவர் புலம்பினார்.

 பாறைகளுக்கு நடுவில் படிக்கட்டுகள் செதுக்கி பாதை அமைத்திருக்கிறார்கள், வழுக்குப் பாறை என்று பெயர், சிறிது கவனத்துடன் கடக்க வேண்டிய பகுதி, இது போன்ற இடங்களிலே தான் மூன்றாவது காலான மூங்கில் குச்சி அருமையாக செயல்படும். முன்பெல்லாம் கயிறு கட்டி கடந்த இந்த பகுதியை சீராக்கி இப்போது பாதை அமைத்து தந்திருக்கிறார்கள்.

 மூன்றாவது மலை முடிவிலும் நீர் பிடிக்க இடம் உண்டு, அதன் பெயர் கைதட்டி சுனை. அதிலிருந்து குளிர் உங்களை வரவேற்று தழுவிக்கொள்ளும்.
இடையிடையே கடைகள் இருக்கும், மோர் அல்லது தர்பூசணி அல்லது மூலிகை சூப் கிடைக்கிறது, விலை ஒரு மடங்கு அதிகமாக இருக்கும், இருந்தாலும் அங்கெல்லாம் விலையை பற்றி யோசிக்காமல் வாங்குவது புத்திசாலித்தனம். பஜ்ஜி போண்டாவெல்லாம் விற்பார்கள், கீழே சென்று எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் சாப்பிடுங்கள் அங்கே வேண்டாம், மலை ஏறுதலின் ஸ்பீட் ப்ரேக்கர்கள் அவை.

அடுத்ததாக வெள்ளை ஜிப்ஸம் மண் நிறைந்த மலையை விபூதிமலை என்று அலைகிறார்கள், திருநீறு போன்றே இருப்பதால் அதை குடைந்து எடுத்து செல்லும் முட்டாள் தனத்தை நீங்களும் செய்ய வேண்டாம், சிவ தரிசம் முடிந்த உடனேயே அங்கேயே விபூதி பொட்டணம் தருவார்கள்.

இங்கெல்லாம் குளிர் காற்றில் தாலாட்டை நன்கு உணர முடியும், வியர்வை வழிய நடக்கும் உடலுக்கு அது தரும் இதம் சுகம்.

காத்தாதி திட்டு எனப்படும் ஐந்தாவது மலை ஏற்ற இறக்கங்கள் கொண்டது. அங்கேயே ஒரு கடை அருகில் கையில் கொண்டு போயிருந்த புளி, தயிர் சாதத்தை முடித்து விட்டு, இரண்டு மணி நேரமாவது தூங்கி விட்டு செல்லலாம் என படுத்துகொண்டோம். ஜெர்கின் போர்வை தாண்டியும் குளிர் ஊடுருவுகிறது, இரண்டு மணி நேர தூக்கத்திற்கு பிறகு பக்கத்துக்கு கடையில் சுக்கு காபி கிடைத்தது, அவ்வளவு குளிரிலும் அத்தனை சூடான காபி வரம். கொதிக்க கொதிக்க ஊதி ஆனந்தமாக அனுபவித்து சாப்பிட்ட அதன் சுவை வாழ்நாள் முழுவதும் மறக்காது.

ஆறாவது மலையை காஞ்சி மாநதி என்றும், ஆண்டி சுனை என்றும் அழைக்கிறார்கள், அதிலிருந்து கீழே இறங்கி போக வேண்டும். நான்கு காலால் இறங்கும் நகைச்சுவை காட்சிகள் எல்லாம் உண்டு.
 நாங்கள் கீழே சென்ற போது நீர் வரத்து குறைவாக இருந்ததால் குளிக்க முடியவில்லை.

அதிலிருந்து ஏழாவது மலை உச்சியில் பரமன் அருகில் நெருக்கும் நேரம் ஆரம்பிக்கிறது. சிறிது தூரம் கடக்கையிலேயே கடவுளைக் காண பக்தர்கள் காத்திருக்கும் கூட்டம் தெரிய ஆரம்பிக்கும். ஏழாவது மலை சற்றே சோதித்தாலும், காணும் இடமெல்லாம் மேகம் உரசும் நிறைவும், இயற்கையின் கண் கொள்ளா பேரழகும் வாரி அணைத்துக்கொள்ளும். சிவன் அருகில் நெருங்க நெருங்க பரவசம் தொற்றிக்கொள்ளும், உச்சியில் வேல்கள் சூழ நடை பாதை அமைத்து வரிசையில் பரமனை காண நிற்க வேண்டியது தான்.

அழுவதெல்லாம் அவமான சின்னமாக நினைக்கும் எனக்கு சிவனை பார்த்த உடனே ஏனோ கண்ணில் நீர் வழிந்து கொண்டே இருந்தது, நிச்சயம் அதில் துக்கமில்லை, பரவசமா, ஆனந்தமா, உச்ச நன்றி உணர்ச்சியா சொல்ல தெரியவில்லை.

சிவனை தரிசித்து விட்டு வந்து அமர்ந்தீர்கள் எனில் அட்டகாசமான சூரிய உதயம் பார்க்கலாம், அதையெல்லாம் எவ்வளவு எழுத்துக்கள் போட்டு எழுதினாலும் நிரப்பவே முடியாது. சோலை சூழ பனிக்காற்று உடல் மீது பரவ, ஆனந்தம் நிரம்பி வழிய, சூரியன் தன் கிரகணத்தை விரிக்கும் நேரம் சொர்க்கம். அந்த அழகின் மயக்கம் தீர மூன்று மணி நேரம் ஆனது.

நீங்கள் ஆத்திகரோ, நாத்திகரோ, இந்துவோ, வேறு மதத்தினரோ அதெல்லாம் ஒரு பொருட்டே இல்லை, உங்கள் உடலையும், மனதையும் வலுப்படுத்த, இயற்கையின் முழு வீச்சை அனுபவிக்க ஏதாவது ஒரு சாதனையை நிகழ்த்தி விட்டதுபோல் பெருமை சொல்ல நிச்சயம் ஒரு முறை வெள்ளியங்கிரி சென்று வாருங்கள்... என் வாழ்நாளில் நான் சென்ற பயணங்களில் மிக சிறப்பான பயணம் என இதைத்தான் கூறுவேன்.

பின் குறிப்பு: எனது மாமன் மகன் கடைசி மலை இறங்கும் பொழுது மிகவுமே சிரமப்பட்டான், மிக மிக மெதுவாக இறங்கினால் போதும் என்றே வந்தோம்... அதிசயம் என்னவெனில் என்னை விட சீக்கிரமாக அவன் இறங்கி விட்டான்.
காலையில் போன் செய்து "என்ன நடந்தாலும் வருடாவருடம் இந்த அற்புதமான பேரழகை தவற விடக்கூடாது, இனி உடல் எடையை குறைத்து விட வேண்டியதுதான்" என தீர்மானமாக சொன்னான்.

சில அறிவுரைகள்:
தயவு செய்து பிளாஸ்டிக் குப்பைகளை, தண்ணீர் பாட்டில்களை போட கடைகளிலேயே ஒரு சாக்கு வைத்திருக்கிறார்கள், அதிலேயே போடுங்கள்.

நடைபாதை நடப்பதற்கு மட்டுமே. மனிதன் என்ற பெயரில் ஒரு சில மிருகங்கள் அதை கழிப்பறையாக உபயோகப் படுத்துகின்றன. அந்த ஆபாச செயலை தயவு செய்து செய்ய வேண்டாம்.

சக மனிதர்களிடம் சண்டை போடும் இடமோ, கெத்துக் காட்டும் இடமோ அதுவல்ல என உணருங்கள்.

 முடிந்தவரை மலை ஏற சிரமப்படும் மனிதர்களுக்கு ஆறுதலாக இருங்கள், என் மாமன் மகன் அதில் சிறப்பு நானே ஏறுறேன் உங்களுக்கு என்ன பாஸ் என குறைந்தது முப்பது பேரிடமாவது சொல்லி உந்துதல் தந்தான்.

-நன்றி

Thursday, April 5, 2018

நகைச்சு வை

"ஈவினிங் எங்காவது போகலாமா? போர் அடிக்குது" கேட்டது மனைவி.

"லலிதா ஜுவெல்லரி போவோம்"

"ரியலி !"

"உனக்கு பிடிச்ச நகையை செலக்ட் பண்ணிக்கோ"

"நிஜமாகவா?"

"அங்கே ஒரு எஸ்டிமேட் வாங்கிப்போம்"

"வெரி குட் !"

"அப்படியே அந்த எஸ்டிமேடை எடுத்துக்கிட்டு கல்யான் ஜுவெல்லர்ஸ், GRT, உமிடியார்ஸ் மற்றும் சரவணா போவோம். கடைசியா எல்லா எஸ்டிமேட்டையும் எடுத்துக்கிட்டு சரவண பவன் போவோம்."

"அப்பறம்..."

"தோசை, சப்பாத்தி, இட்லினு விதவிதமா சாப்பிடுவோம். சாப்பிடும் போதே எஸ்டிமேட்களை வைத்து சீரியஸா டிஸ்கஸ் பண்ணுவோம்."

"ஓகே..."

"வீட்டுக்கு போவோம்"

"அப்புறம்"

"அடுத்த வாரம் ரொம்ப போர் அடிக்கும் இல்லையா... அப்ப திரும்ப லலிதா போவோம். இன்னொரு நகையை செலக்ட் பண்ணி எஸ்டிமேட் வாங்கி அந்த எஸ்டிமேடை எடுத்துக்கிட்டு கல்யான் ஜுவெல்லர்ஸ், GRT, உமிடியார்ஸ் மற்றும் சரவணா போவோம். எல்லா எஸ்டிமேட்டையும் எடுத்துக்கிட்டு சரவண பவன் போவோம். தோசை, சப்பாத்தி இட்லினு சாப்பிடுவோம். சாப்பிடும் போதே எஸ்டிமேட்களை வைத்து சீரியஸா டிஸ்கஸ் பண்ணுவோம் ..."

மனைவியின் முகம் நெருப்பில் போட்ட தங்கம் போல் சிவந்து கொண்டிருந்தது.

பாத்தியா, பாத்தியா... தங்கமா ஜொலிக்குது உன் முகம்... சூப்பரா இருக்கு... உன் அழகே அழகுதான்... இணையே இல்லை, கண்ணாடில போய் பாரேன்....

#Facebook

Wednesday, March 28, 2018

ஹாசனூர் கோடை வாஸ்தலம்

கொங்கு மண்டலத்தை சேர்ந்த நண்பர்கள் ஒருநாள் பொழுதுபோக்கு வேண்டும் எனில் தாராளமாக ஹாசனூரை தேர்ந்தெடுக்கலாம். (குடும்ப குத்து விளக்குகள், பெண்ணிய போராளிகள் மேற்கொண்டு படிக்க வேண்டாம் உங்களுக்கு உபயோகமாக எதுவும் இல்லை, நண்பன் மேல் அக்கறை உள்ள நல்ல பெண்கள் மட்டும் தொடரவும் )

27 மிக குறுகிய கொண்டை ஊசி வளைவுகள் கொண்ட திம்பம் மலை பண்ணாரி வன சோதனை சாவடியிலிலிருந்து ஆரம்பமாகிறது. (லஞ்சமா லாரிக்கு இருநூறு ரூபா வாங்கறாங்க, "சாப்பாட்டுக்கு பதிலா வேறு ஏதாவது சாப்பிடலாமே போலீஸ்கார்"ன்னு கூட திட்டினேன், வேகமா அங்கிருந்த சாவடிக்குள்ள புகுந்துட்டார் ஒரு போலீஸ்)

 மிக கவனமாக மலை ஏறுங்கள், முக்கியமாக டேங்கர் லாரிகள் நிறைய போகும் பாதை அது, நூறு மீட்டர் இடைவெளி விட்டே தொடருங்கள், அவர்கள் கொண்டை ஊசி வளைவுகளில் பின்னால் வந்தே திருப்ப முடிகிறது .

காலையில் நேரத்திலேயே பயணத்தை தொடங்கி விடுவது உத்தமம், ஏனெனில் மான்கள், மயில்கள், முயல்கள், உங்களுக்கு அதிஷ்டம் இருந்தால் கரடி, யானை மற்றும் ஆளை கொல்லும் சிறுத்தை புலிகளைக் கூட காணலாம். நாங்கள் நிறைய மான்களும், மயில்களும், காட்டு பன்றிகளும், ஒரே ஒரு கரடியையும் பார்த்தோம். (கார் பைக் இரண்டும் ஏற்றது)
 திம்பம் மலையில் பாதி தூரம் ஏறும்போதே மெல்லிய குளிர் உங்களை தழுவிக் கொள்ளும்... கொண்டை ஊசி வளைவுகள் முடிந்த பிறகு வனப்பகுதி சோதனை சாவடி அலுவலகம் தாண்டி ஒரு சிறிய கடையில் சுடசுட சிறு பலகாரங்கள் செய்து தருகிறார்கள். நல்ல ருசியும் கூட... (அங்கேயே டச்சர்கள் வாங்கி கொள்க)

தலைக்கு ஐநூறு வீதம் அறை எடுத்து தங்கும் வசதி ஹாசனூர் முழுவதும் நிறைந்து கிடக்கிறது. KAS என்னும் விடுதியில்  நீச்சல் குளம் வெகு சிறப்பு, தேவையான அளவு தண்ணீர் நிரப்பி தருகிறார்கள். அறைகளும் தேறுகிறது.
 சாப்பாடு நன்றாக சமைக்க வரும் எனில் நாட்டு கோழியை வாங்கி காரில் வைத்துக்கொண்டு அங்கு சென்று சமைக்கலாம், சமையலறை, பாத்திரங்கள் எல்லாம் தருகிறார்கள், நாங்கள் அங்கே சென்று சமைத்தோம். இல்லையெனில் அங்கேயே செய்து தர சொல்லியும் சாப்பிடலாம்.


உற்சாக பானம் வாங்க பக்கத்திலேயே டாஸ்மாக் உள்ளது... ஆறு கிலோ மீட்டர் சென்றால் கர்நாடக சரக்கு மளிகை கடைகளிலேயே கிடைக்கிறது (ஹாப் க்கு தாங்கும் என் கஸின் கட்டிங்கிற்கே பாசத்தை கொட்ட ஆரம்பித்தான்) விலை, சுவை, தரம் உத்தரவாதம். இந்த முறை என் தம்பி துபாயில் இருந்தே வாங்கி வந்து விட்டான், இருந்தாலும் நாலு பாக்கெட் வாங்கினோம் (ஆம், அது ஜுஸ் பாக்கெட்களிலும் கிடைக்கிறது)


காலை மூன்று மணியிலிருந்து ஐந்து மணிக்குள் கர்நாடக எல்லை வரை சென்றால் புலி மானை சாப்பிட்டு கொண்டிருக்கும் டிஸ்கவாரி நிகழ்ச்சிகளை   காணலாம் என்றார்கள். (ஏனெனில் அது புலிகள் காப்பகம்) காலை வரை மட்டையாகி விட்டதால் அதை காண இயலவில்லை
ஆக ஒரு நாளை மிக ஜாலியாக நண்பர்களுடன் பொழுது போக்கி வர உகந்த இடம் ஹாசனூர், ஹாசனூர், ஹாசனூர்
-நிறைவு

Tuesday, March 27, 2018

கொச்சி, செராய் பீச்

இரண்டு நாள் பயண திட்டம்.

கடவுளின் சொந்த தேசமான கேரளாவிற்கு அடிக்கடி செல்வதன் முக்கிய காரணம் அது கோவைக்கு அருகில் இருக்கிறது, அதுவுமில்லாமல் நிஜமாகவே இயற்கையை இயற்கையாக வைத்திருக்கிறார்கள்.

 இரண்டு நாளைக்கு முன்பு எதிர்பாராத திட்டமிடுதலில் போர்ட் கொச்சியும் செராயும் செல்ல முடிவெடுத்தோம். நான் பயணங்களில் முக்கியமாக கற்றுக்கொண்ட விஷயம் என்னவெனில் நல்ல சாப்பாடு கிடைத்தால் அது போன ஜென்மத்தில் நான் செய்த புண்ணியம், உணவக விஷயங்களில் கூகுளை நம்பி நிறைய மண்டை காய்ந்திருக்கிறேன், எனவே இரண்டு வேலைக்கான உணவாவது எடுத்து கொண்டு கிளம்புவதே புத்திசாலித்தனமான காரியம்.

  கோவையில் இருந்து சுமார் 200 கிலோ மீட்டர் தூரமுள்ள போர்ட் கொச்சிக்கு சொந்த வண்டியில் செல்வது உத்தமம், விலை குறைவான நல்ல வசதி கொண்ட விடுதிகள் முன்னரே பதிவு செய்து விடுங்கள். உதாரணமாக இந்த பிரேம்ஸ் ஹோம்ஸ்டே வெகு சிறப்பு. AC அறையே 1600 ரூபாய்தான் வருகிறது, 800 ரூபாயில் இருந்தே விலை ஆரம்பிக்கிறது, குடும்பம் எனில் யோசிக்காமல் அறை பதிவு செய்யலாம்.

வரும் வழியில் கடலுக்கு நடுவில் பாலம் அமைத்து பாதை செய்திருப்பார்கள், இரண்டு பக்கமும் நீர் சூழ கப்பல்களை பார்த்தபடி அந்த பாதையை கடப்பது வெகு அழகாக இருக்கும். ரோபோட் போல சிறிய ரக உளவு விமானங்கள் மேலே பறக்கும் வாயை பிளந்தபடி பார்த்தவாறு போகலாம். பகல் பதினோரு மணிக்குள் அங்கே சென்று விடுங்கள்,  அறையில் சிறிது நேரம் ஓய்வெடுத்துவிட்டு மதிய உணவை முடித்துக் கொண்டு, மூன்று கிலோ மீட்டருக்கு உள்ளேயே எல்லா சுற்றுலா தளங்களும் அடங்கி விடுவதால் அவற்றை விசாரித்து ஐந்து மணிக்குள் முடித்துக்கொண்டு, போர்ட் கொச்சி வந்துவிடுங்கள் வழியெங்கும் வெளிநாட்டு ஜோடிகளும், நம்ம ஊர் (கேரளா நாட்டிளம் பெண்கள்) மேல் சட்டையை மட்டும் உடையாய் போட்டுகொண்டு வலம்வரும் அறிய காட்சியை காணலாம்.
  குழந்தைகள் விளையாட கடலுக்கு அருகே ஒரு பார்க் உள்ளது, சுற்றிலும் கைவினை பொருட்கள், உணவு கடைகள், ஓவிய, இசைக் கருவி விற்பனை நிலையங்கள் என வெளிநாட்டு கலாச்சார அழகில் கடைகள் நிறைந்திருக்கும்... வண்ண ஓவியங்கள், அலங்கார பொருட்கள் என கடைகளை அட்டகாசமாக வைத்திருக்கிறார்கள். பொருட்களை அங்கே பார்த்துக் கொள்ளுங்கள், வாங்க வேண்டிய இடம் பற்றி அடுத்தது எழுதுகிறேன்.

கடலில் கால் நனைக்கலாம், குளிக்க அனுமதிப்பதில்லை, ஆதலால் சூரியன் மறையும் வரை நல்ல ஒரு இடத்தை தேர்ந்தெடுத்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மறையும் சூரியனின் அழகையும், பிரம்மாண்டமான நகரும் கப்பல்களையும் ரசிக்கலாம்.

இரவு உணவிற்கு அங்கிருந்து நான்கு கிலோ மீட்டர் தள்ளி கிருஷ்ணா போன்ற சைவ உணவகங்களும், முஸ்லீம் பீப் பிரியாணி ஹோட்டல்களும் உண்டு, கட்டுப்படியாகிற விலையில் ஓரளவு நல்ல சுவையுடன் கிடைக்கின்றன.
குடிகாரர்கள் ஒன்பது மணிக்கு முன்பே சரக்கு வாங்கி வைத்து விடுங்கள், நமது ஊர் போல ப்ளாக்கில் கிடைக்காது.

 அடுத்தநாள் காலையில் சிரமம் பார்க்காமல் நாலு மணிக்கு எழுந்து முப்பது கிலோ மீட்டர் தூரமுள்ள செராய் பீச்சுக்கு (ஒரு மணிநேரம்) வந்து விடுங்கள், மூன்று, நான்கு மணி நேரம் கடலில் விளையாடலாம். பக்கத்தில் போட்டிங் போக ஒரு மணிநேரத்துக்கு ஆயிரம் என அழைப்பார்கள் அது சிறப்பில்லை, வேண்டாம்.
 காலை உணவை வரும் வழியில் புட்டு, ஆப்பம், கடலை கறி, அல்லது முட்டை கறி கிடைக்கும் சிறிய உணவகங்களில் கூட நம்பி செல்லலாம், அது கேரள நாட்டின் தேசிய உணவு.

அறை காலி செய்யும் நேரத்தை தெரிந்து கொண்டு அதற்க்கு ஒரு மணி நேரம் முன்னதாகவே செராய் பீசிலிருந்து புறப்படுங்கள். காலி செய்த பின், மதிய உணவை வழியில் முடித்துக்கொண்டு (சாப்பாடு வேண்டாம், கொட்டை அரிசி மட்டுமே கிடைக்கும், வேறு ஏதாவது முயற்சி செய்யுங்கள்) எர்ணாகுளம் வந்து விடுங்கள்.

அங்கே மார்க்கெட் ஜெட்டி உண்டு, அவை முழுக்க லோக்கல் கடைகளால் நிரம்பி வழிந்திருக்கும், பேரம் பேசி வாங்கலாம். அதை முடித்து விட்டு அதன் எதிரிலேயே Boating point Marine drive உண்டு, தலைக்கு நூறு ரூபாய் டிக்கெட் குழந்தைகளுக்கு இலவசம், ஒரு மணிநேரம் கடலுக்குள் சுற்றி காட்டுவார்கள், தனி தீவுகள், கடலோரம் அமைந்திருக்கும் மிகப் பெரிய அப்பார்ட்மெண்ட்கள் என கண்டு மகிழலாம்.
 முடித்த பின் கொச்சியில் உள்ள இந்தியாவிலேயே பெரிய ஷாப்பிங்  மாலான லூலுவை பார்க்கலாம். கிட்டத்தட்ட மூன்று மணி நேரம் சுற்றியும் முழுவதும் பார்த்து முடிக்க இயலவில்லை.
இரண்டு நாட்களுக்கான கேரள சுற்றுலா திட்டம் இத்துடன் நிறைவடைகிறது.