Wednesday, January 25, 2017

ஒரு நீதிக்கதை

புத்தர் ஒரு நாள் தன் கையில் பூவுடன் வந்தார். அவர் ஒரு ஆன்மீக சொற்பொழிவு கொடுக்கவேண்டும், ஆனால் அவர் மௌனமாக இருந்தார். 

அவர் சொல்வதைக் கேட்க வந்தவர்களுக்கெல்லாம், அவர் என்ன செய்கிறார் என்பது குறித்து ஆச்சரியம் அடைந்தார்கள். 
நேரம் கடக்கிறது. இவர் பேசப்போகிறாரா, இல்லையா ? என்று வியந்தார்கள்.

ஒருவர் கேட்டார்  நாங்கள் எல்லோரும் நீங்கள் பேசுவதை கேட்பதற்காக வந்திருக்கிறோம் என்பதை மறந்துவிட்டீர்களா ? “.

புத்தர் நான் வார்த்தைகளால் சொல்லமுடியாத சிலவற்றைச் சொன்னேன். 

உங்களுக்கு கேட்டதா, இல்லையா ? “.


முற்றிலும் அறிமுகம் இல்லாத மகாகாஷ்யபா என்ற சிஷ்யர்
 மனதார சிரித்தார். 

புத்தர் அவரைப் பார்த்து மகாகாஷ்யபா என்னால் எதையெல்லாம் வார்த்தைகளின் மூலம் கொடுக்க முடிந்ததோ, அதையெல்லாம் நான் எல்லோருக்கும் கொடுத்துவிட்டேன், என்னால் வார்த்தைகளால் கொடுக்கமுடியாத, சில உண்மையான, அர்த்தமுள்ளவைகளை நான் மகாகாஷ்யபாவிற்கு கொடுத்தேன் என்றார்.

அதனால் சென் (Zen) பாரம்பரியம் திரும்பக் கேட்டுக்கொண்டே இருப்பது மகாகாஷ்யபா (Mahakshyapa) விற்கு எது செலுத்தப்பட்டது? ”– வார்த்தைகள் இல்லாமல் புத்தர் என்ன சொன்னார்? மகாகாஷ்யபா என்ன கேட்டார்?

பாங்கி(Bankei) என்ற ஒரு மாபெரும் சென் (Zen) ஆசிரியர், “புத்தர் ஒன்றும் சொல்லவுமில்லை, மகாகாஷ்யபா எதையும் கேட்கவுமில்லைஎன்றார்.

அதனால் யாரோ ஒருவர் கேட்டார் புத்தர் ஒன்றும் சொல்லவில்லையா ? ”.

ஆமாம், ஒன்றும் சொல்லப்படவில்லை, ஒன்றும் கேட்கப்படவில்லை. இது சொல்லப்பட்டதையும், கேட்கப்பட்டதையும் பார்த்த சாட்சி நான்என்றார் பாங்கி.

யாரோ ஒருவர் நீங்கள் அங்கு இல்லையே ? “ என்றார். அதற்கு பாங்கி நான் அங்கு இருந்திருக்கவேண்டிய அவசியம் இல்லை. எதுவும் சொல்லப்படாதபோது, யாரும் சாட்சியாக இருக்கவேண்டும் என்ற அவசியமில்லை. நான் அங்கு இல்லை, ஆனாலும் நான் சாட்சியாக இருக்கிறேன்என்றார்.

வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் மின்சாரத்தை சொல்லித்தெரியப்படுத்த முடியாது. 
அது இருக்கிறது, அது உங்களுள் தான் இருக்கிறது. நீங்கள்தான் அந்த 
வாழ்ந்துக்கொண்டிருக்கும் மின்சாரம். ஆனால் நீங்கள் உள்ளே 
போனதேயில்லை. உங்கள் கவனம் முழுவதும், எப்போதும் வெளியிலேயே  
இருக்கிறது. நீங்கள் வெளிப்பக்கம் நோக்கி இருக்கிறீர்கள். அதில் நீங்கள் 
பொருத்தப்பட்டுவிட்டீர்கள். உங்கள் நோக்கு முற்றிலும் 
பொருத்தப்பட்டதாகிவிட்டது. அதனால் உங்களால் உள்ளே இருப்பது 
என்பதைப் பற்றி நினைத்துக்கூட பார்க்க முடியவில்லை. அப்படியே நீங்கள் 
உள்ளே இருப்பதற்கு முயற்சித்தால்கூட, நீங்கள் கண்களை மூடிக் கொண்டு 
வெளிப்புறமாகவே தான் இருந்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்.

 ஓஷோ எழுதிய "நான் ஒரு வாசல்", புத்தகத்தில் இருந்து